Երկու շաբաթ առաջ անգեղակոթցի բիձեն բլոտի սեղանի շուրջ բացատրում էր, թե ոնց ա «Սերժը 15 թվին ստորագրել, որ 2020 թվին թпրքերը գան, Իշխանասարի վրա նստեն։ Էտ իրանց սովետի սահմանն ա, նիկոլն ի՞նչ մեղք ունի»։
Ադրբեջանը շրջանառում է նոր ձևակերպում՝«Հայաստանի հետ պայմանական սահման»։ Այն, որ սահմանը որոշվում է Ալիևի ցանկությունների պայմանական քարտեզով, հարցի միայն մի կողմն է։
Վաղ ծիսական հիշատակությունների համաձայն Քրիստոնեական Եկեղեցին աղոթել է ննջեցյալների համար իր հիմնադրման առաջին իսկ օրերից։ Նահատակների հնագույն վկայաբանություններում հանդիպում ենք նահատակների համար արված աղոթքների, որպեսզի նրանք հավիտենական հանգստի արժանանան։ Հռոմի կատակոմբներում փորագրված հնագույն աղոթքներից մեկում ասվում է. «Հավիտենական հանգիստ պարգևիր նրանց, օ՜ Տեր, և թող հավիտենական լույսը ճառագի նրանց վրա»։
«Իսպանական ամոթ» արտահայտությունը նշանակում է ամոթ ուրիշի արարքների համար: Քչերը գիտեն, որ այս արտահայտութունը որևէ կապ չունի Իսպանիայի կամ իսպանացիների հետ:
Հնազանդությունը բանալիներից մեկն է, որ բացում է Իմ Արքայության դուռը. նշանակում է` պետք է սիրել ու հնազանդվել: Ով որ իր սրտում հնազանդվում է Ինձ, հարկավոր պահին կհայտնաբերի, որ Իմ Սերը բնակվում է իր մեջ, և իր հերթին սիրով կպատասխանի Իմ Սիրուն ու կապրի ՈՒրախությունը` Սիրողի ու Սիրվողի փորձառության:
Ամենուրեք ես Տե՛ր, էությունն է իմ Քեզնով ներծծված,
Հաստատուն ես Դու և Ամենակարող, ազատիր ինձ մեղքերից,
Ինձ արժանի Քեզ դարձրու, քանզի ամեն բան կախված է Կամքից,
Ամենուրեք ես Տե՛ր, էությունն է իմ Քեզնով ներծծված:
Իրանի հոգևոր առաջնորդի խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթիի քննադատական խիստ տոնայնությամբ հոդվածը մեզանում շատ քննարկվեց։
Այդ քննարկումը, սակայն, ուներ մի կարևորագույն թերություն՝ երբ հոդվածի շեշտադրումներն ընդհանրապես չէին դիտարկվում Իրանի արտաքին քաղաքական փոփոխված ռազմավարության համատեքստում...